230 Samenvatting die gunstig zijn voor patiënten met een hoger inkomen en die blijven bestaan tijdens de verschillende fasen van de behandeling van de geestelijke gezondheid. Terwijl ze oproepen tot een beter begrip van de rol van de sociale omgeving en de kwaliteit van de zorg als complementaire mechanismen, benadrukken deze bevindingen de beperkingen van het uitsluitend focussen op de toegang tot zorg om de kloof op het gebied van mentale gezondheid te verkleinen. De hoofdstukken 3, 4 en 5 bestudeerden interventies, programma’s en beleidsmaatregelen die verband houden met aanzienlijke uitdagingen van de hedendaagse beleidsagenda’s voor mentale gezondheid, met als doel hun causale effecten en potentiële impact op ongelijkheden te achterhalen. Deze hoofdstukken bestrijken drie verwante maar verschillende belangrijke beleidsinstrumenten voor het verlenen van toegang tot geestelijke gezondheidszorg: dekking, ontvankelijkheid en beschikbaarheid. Hoofdstuk 3 bestudeerde de impact van dekking in de overgangskloof in de geestelijke gezondheidszorg. We evalueerden de impact van een verhoging van het eigen risico met 180 euro, tussen 2009 en 2014, op het gebruik van geestelijke gezondheidszorg door jongvolwassenen die 18 worden en in aanmerking komen voor deze kostendeling (verschil-in-discontinuïteit). We bestudeerden heterogene effecten per inkomenskwartiel van huishoudens en onderzochten verschillen in het stoppen met behandeling op basis van de behoefte aan behandeling voor geestelijke gezondheidszorg, uitgedrukt in consumptie op 17-jarige leeftijd. Onze resultaten laten zien dat de verhoging van het eigen risico de kans verkleinde dat vrouwen een behandeling voor geestelijke gezondheidszorg startten of voortzetten bij de overgang naar volwassenheid. Belangrijk is dat deze vermindering vooral werd waargenomen bij meisjes uit het laagste en op één na laagste inkomenskwartiel. Als we ons richten op patiënten van 17 jaar, dan zien we dat zowel mannen als vrouwen vaker stoppen met behandeling in jaren met een hoog eigen risico, op alle niveaus van eerdere behandelintensiteit en medicijngebruik voor psychische stoornissen. Deze bevindingen geven aan dat een eigen bijdragen bijdraagt aan slechte overgangszorg naar volwassenheid, wanneer het afzien van geestelijke gezondheidszorg langdurige gevolgen kan hebben voor de gezondheid en ontwikkeling. De grotere afname in het gebruik van geestelijke gezondheidszorg onder vrouwen met een laag inkomen onthult de rol van de kostenverdeling in het vergroten van de ongelijkheid in geestelijke gezondheidszorg. In hoofdstuk 4 werd gekeken naar het voorzien van passende regelingen voor mensen die woonondersteuning nodig hebben vanwege hun psychische aandoeningen, een uitdaging die al bestaat sinds de vroege deïnstitutionaliseringsinspanningen in de jaren 1950. We schatten de effecten van het in aanmerking komen voor het Nederlandse programma voor begeleid wonen (Beschermd Wonen), dat een gestructureerde woonomgeving in de gemeenschap biedt als tussenalternatief voor zelfstandig wonen en intramurale zorg. Door middel van een instrumentele variabele ontwerp onderzochten we de exogene variatie in geschiktheid als gevolg van de voorwaardelijke willekeurige toewijzing van
RkJQdWJsaXNoZXIy MjY0ODMw