190 Dankwoord Johannes Looijenga, jou wil ik in het bijzonder bedanken voor je hulp bij het boven water krijgen van data uit EPIC. Zonder jouw ICT-hulp, vaak ook ad hoc, was ik nog een paar jaar langer bezig geweest met onderzoek. Tjarda Tromp, wat knap hoe jij alle trauma onderzoeken coördineert en de ISS-score van alle traumapatienten bijhoudt. Ik hoop na mijn promotie meer met je samen te werken in gezamenlijke SEH-studies. Dank voor je ad hoc hulp bij registraties in PaNaMa. Bestuurders en commissieleden van de NEED (Netherlands Emergency department Evaluation Database), samen hebben we de NEED-database gebracht naar waar het nu staat. Niet alle SEH’s zijn aangesloten, maar ik ben ervan overtuigd dat dat wel gaat gebeuren. Geduld is een schone zaak. Alhoewel er geen data van de NEED-database onderdeel zijn van dit promotieonderzoek, kijk ik er naar uit om na m’n promotie de NEED database te gebruiken waar het kan. Lieve schoonzussen Nuran en Necla, lieve zwager Faik, dank voor jullie steun en vertrouwen in mij. Alhoewel papa Ali en mama Ayşe er helaas niet bij zijn tijdens mijn promotie, weet ik zeker dat ze trots zouden zijn op mij. Ik dank hen voor het feit dat ze 4 prachtige kinderen hebben achtergelaten. Jullie hebben een bijzondere plek in m’n hart. Faik Kinran, ik weet niet goed hoe ik jou moet omschrijven. Woorden komen me tekort. Je bent mijn zwager, maar het voelt echt meer als broer of beste vriend. Daarom is het voor mij ook logisch dat je mijn paranimf bent. Met jou kan ik echt alles delen en weet ik dat je er altijd voor mij bent (zoals je er eigenlijk altijd bent voor al je familie en vrienden). Dank voor de bijzondere band die we samen hebben. En de meiden hadden oprecht geen betere oom kunnen wensen. Lieve zussen Kamer en Necife, lieve broer Serkan, (iets te) vaak hebben jullie mij gevraagd, wanneer het onderzoek eindelijk klaar is. Het is inderdaad een lang traject geweest, maar ook aan jullie kan ik meedelen, dat het erop zit met promoveren. Ik weet dat jullie mij dit gunnen en er trots op zijn dat jullie broer gepromoveerd is. Al ben ik niet de eerste (maar wel de tweede) in de familie. Lieve zus Çiğdem, een lang leven op aarde was jouw helaas niet gegeven. Nog voordat je een tiener werd, ben je overleden aan de gevolgen van de vreselijke ziekte epidermolysis bullosa. Ik was een jaar of 7 toen jij overleed, maar kan nog goed herinneren hoe pienter je was. Door de pijnen die je had, lachte je niet veel. Hoop dat je nu in de hemel zit en tijdens mijn verdediging met een brede
RkJQdWJsaXNoZXIy MjY0ODMw